Wil Spanjer
Wie ben je?
Ik ben Wil Spanjer uit Edam. In de afgelopen 65 jaar ben ik gevormd door het grote gezin waar ik uit voortkom, het dorp van mijn jeugd, mijn studies (maatschappelijk werk, Nederlands en management) en de gevarieerdheid aan mensen die ik ontmoet heb. Inclusief man Dorus en onze kinderen. Hierdoor hou ik van gedrag ‘zonder opsmuk’, van de natuur en van het leven in groepen. Anderzijds ben ik een nieuwsgierige wereldburger die graag onderweg is. Dat wil zeggen, graag in beweging is. Letterlijk en figuurlijk.
Waar doe je vrijwilligerswerk en waarom?
Wat ik aan vrijwilligerswerk doe, past bij mijn levensfase. Ik begon als 17-jarige met het oprichten van een jongerencentrum in De Rijp met een groep jongeren die ‘meer wilde’. Later werd ik actief in het onderwijs, de zorg, rond adoptie en de cultuursector. Nu ben ik voorzitter van Vrienden van de Grote Kerk, voorzitter van Tuinvereniging Edam, zit in de besturen van Stichting Joods Verleden Edam en Weeshuis Sunshine House en doe vrijwilligerswerk bij Amnesty Amsterdam. Ik bemoei me te hooi en te gras met van alles. Vind veel boeiend. Ik doe het natuurlijk vooral voor mezelf. Haal er lol uit en leer ervan. Het houdt me scherp.
Hoe ben je daar terecht gekomen?
Zoals veel vrijwilligers ben ik gevraagd of heb ik mezelf aangeboden. Mensen die al veel doen, weten dat er altijd nog wel een klusje bij kan. Vaak zijn het energieke types. Geen zeurders of navelstaarders, maar warme doeners die diepe tevredenheid halen uit het organiseren van activiteiten, uit het contact met anderen of uit het draaiende houden van een organisatie. Daar voel ik me bij thuis. Nou ja, niet bij iedereen hoor. Ik kan heel ongeduldig zijn.
Wat brengt het je?
Vrijwilligerswerk is in de kern hetzelfde als betaald werk. Het gaat erom te doen wat bij je past, dat je je verantwoordelijkheid neemt en bijdraagt aan een prettige werksfeer. Mentale moeheid of langdurige stress hoort niet in het vrijwilligerswerk thuis. Dat is misschien het grootste verschil met betaald werk. De lat mag best hoog gelegd worden. Brengt de spanning erin. Niet te lullig allemaal.
Waarom vind je het belangrijk dat er vrijwilligerswerk gedaan wordt?
We weten allemaal: zonder vrijwilligerswerk geen lekker Nederland. Ons goede leven hangt ervan af. Dat bedenken de hedonisten onder ons te weinig, zij denken dat alles wat het leven zo leuk en leefbaar maakt (sport, cultuur, zorg, natuurbeleving) uit de lucht komt vallen. Geen vanzelfsprekendheid. Zit veel werk achter. Natuurlijk moeten we kritisch kijken naar vrijwilligerswerk dat min of meer opgelegd wordt door de overheid, omdat we er als maatschappij geen geld voor over hebben.
Je wordt voor deze rubriek genomineerd door Jetty Voermans met de volgende vraag: “Hoe leeft het thema 75 jaar Vrijheid in Edam-Volendam?”
Dit jaar viert heel Nederland dat we 75 jaar in vrijheid en vrede leven. In opdracht van de burgemeester coördineer ik de activiteiten rond 75 jaar Vrijheid. Het is een prachtig onderwerp en een geweldige klus. Zo'n 50 maatschappelijke organisaties - cultuur, historie, sport -, scholen, kerken en particulieren omarmen het thema. Tientallen enthousiaste organisatoren werken mee aan een mooi programma. Allemaal vrijwillig. Uitstekende sfeer. Ze weten allemaal dat vrijheid kwetsbaar is. Door het hele jaar zijn er activiteiten, met als hoogtepunt 5 mei. Iedereen is dan vrij en kan meedoen. Op www.edam-volendam.nl/75jaarvrijheid staat het programma tot nu toe. Er kunnen nog altijd nieuwe initiatieven bij. Mail dan naar [email protected]
Wie nomineer je voor deze rubriek en welke vraag wil je hem of haar stellen?
Ik nomineer Herke Kaandorp. Hij is de nieuwe, jonge penningmeester van Kaaspop. Mijn vraag aan hem is: “Wat is voor jou de uitdaging om dit te doen?”
Zoals Wil aangaf: “Mensen die al veel doen, weten dat er altijd nog wel een klusje bij kan. Vaak zijn het energieke types.” Dat kan ook zeker over Wil gezegd worden. Kijk maar naar wat zij allemaal doet! Vrijwilligerswerk mag ook een kleine kortdurende klus zijn.
Marcel en Cor
Marcel van Meel en Cor Doevendans Wie ben je? Marcel van Meel – 71 jaar – samenwonend in Volendam sinds 2012. Gewezen marineofficier die in 2000 op zijn 52e al mocht gaan genieten van veel vrije tijd. Cor Doevendans – 59 jaar. Ik ben getrouwd en woon sinds 1982 in Volendam. Ik heb 2 kinderen en 3 kleinkinderen. Door persoonlijke omstandigheden heb ik geen betaalde baan meer, maar gelukkig kan ik nog wel iets aan vrijwilligerswerk doen. Waar doe je vrijwilligerswerk en waarom? Beiden bij de Lokale Omroep Edam-Volendam, de L.O.V.E. Marcel: Omdat het vrijwillige ervan mij aanspreekt, alhoewel dat niet vrijblijvend is. Ik vul mijn vrije tijd graag met datgene wat mij voldoening geeft: televisie maken. En de geraniums groeien toch wel zonder dat ik daarop toezicht houd. Cor: Vanaf mijn 15e ben ik bezig met muziek, onder andere als toentertijd radiopiraat en als dj. Als radiomaker bij de L.O.V.E. wil ik graag wat kennis overdragen aan de luisteraars en ze kennis laten maken met allerlei soorten en smaken van muziek, daarnaast is het ook leuk om de actualiteit van de dag te presenteren. Hoe ben je daar terecht gekomen? Marcel: Na mijn verhuizing naar Volendam ben ik bewust op zoek gegaan naar vrijwilligerswerk. Al googelend kwam de L.O.V.E daarbij in het vizier. Na een intakegesprek ben ik al snel aan de gang gegaan. Eerst met klein reportagewerk, daarna ook met studiowerk. Cor: Ik was net gestopt bij het bestuur van de RKAV en ik hoorde via via dat ze bij de LOVE radiomakers nodig hadden. Wat brengt het je? Marcel: Eigenlijk meer werk dan mij eigenlijk lief is. Er gaat soms (te) veel vrije tijd in zitten, maar als je productie dan weer klaar is, schept dat veel voldoening. Telkens sta je weer voor een nieuwe uitdaging en dat houd je scherp (en jong, alhoewel de kalender genadeloos is…) Cor: Het brengt inderdaad een soort van voldoening als je iets afhebt. Ik heb er lol in als ik radio maak. Je kunt je uiten, je bent als je bezig bent niet echt bewust van het publiek wat naar je uitzending luistert daarom is leuk van mensen terug te horen dat ze dat wat je gemaakt hebt leuk vonden. Waarom vind je het belangrijk dat er vrijwilligerswerk gedaan wordt? Marcel: Vrijwilligerswerk in een organisatie waar dit niet door beroepskrachten wordt gedaan vind ik goed, in dit geval de Lokale Omroep Edam-Volendam, die een volledige vrijwilligersorganisatie is. Het inzetten van vrijwilligers ter vervanging van beroepskrachten - dit vaak als ordinaire bezuiniging – zou niet moeten plaats vinden. Overigens wel veel respect voor degene die dat werk doen. Cor: Nederland kan jammer genoeg niet meer zonder vrijwilligers. Wat zou er gebeuren als de vrijwilligers in Nederland twee dagen zouden gaan staken? Jullie worden voor deze rubriek genomineerd door Robert Lammers met de volgende vraag: “Jullie hebben samen een reportage gemaakt over het portret van Pont in het Edams museum. Marcel filmde en Cor regisseerde. Ik ben benieuwd of jullie een idee hebben voor een programma dat jullie nog eens willen maken.” Marcel en Cor zijn momenteel samen bezig met een reportage waar met name Cor al langere tijd ideeën over had: De Edamse Zeekapiteins ten tijde van de Gouden Eeuw. Cor: In de periode 1600-1700 zijn er veel belangrijke zeekapiteins geleverd uit Edam aan de marinevloot, onder andere Boudewijn Hendricksz.. kortweg Bouwe Hein was berucht in Spanje en Portugal. Voor mij is het onbegrijpelijk dat hier zo weinig van bekend is. Tijd om daar een reportage over te maken. Bij deze doe ik een OPROEP aan de lezers: wie heeft zich verdiept in Maritiem Edam in de Gouden Eeuw en heeft hier kennis van? Dan horen wij dat graag. (Dat kan gemeld worden aan Joke Karman, zie gegevens onder dit interview.) Wie nomineer je voor deze rubriek en welke vraag wil je hem of haar stellen? Jetty Voermans is betrokken bij Het Schooltje van Dik Trom. Zij is verhuisd van Etersheim naar Amsterdam. De vraag is: heb je al spijt van je verhuizing naar Amsterdam? Een dubbelinterview bleek erg grappig, ook voor Cor en Marcel zelf. Tijdens het interview werd duidelijk dat ze in het verleden allebei op het punt hebben gestaan om op een onderzeeboot te werken, dat hebben ze allebei uiteindelijk niet gedaan. Het enthousiasme over het werk dat zij nu doen, is erg groot. Ik ben erg benieuwd naar de reportage over de Edamse Zeekapiteins. Mooi om als vrijwilliger zo gepassioneerd bezig te kunnen zijn. Deel deze verhalen en inspireer anderen om ook te helpen! Facebook Twitter LinkedIn Whatsapp Forward
Lees het verhaal