Lotte Koning
Wie ben je?
Ik ben Lotte Koning, 27 jaar, geef sinds mijn 19e les op een middelbare school. Eerst gaf ik Nederlands, nu Horeca en Dienstverlening en producten. Ik kom oorspronkelijk uit Volendam. Toen ik 21 jaar was, ben ik naar Edam verhuisd. Sinds 1,5 jaar woon ik in een heerlijk huis met prachtig uitzicht over de Zeevangse polder.
Waar doe je vrijwilligerswerk hoe ben je daar terecht gekomen?
Ooit ben ik gestart bij de Toverbal, daar doe ik door drukte nu even minder vrijwilligerswerk. Zelf zat ik altijd bij De Toverbal en later ben ik daar blijven helpen met de dansjes en de bewegingen op de liedjes. Toen op een gegeven moment (ik was toen 19 jaar) mijn vakantie een keer niet doorging, zei iemand tegen mij: “Jij zou mee moeten gaan met Bosvolk, dat is echt iets voor jou”. Ze bleken dat jaar toevallig ook nog iemand nodig te hebben, dus ben ik als tentleiding mee geweest. Ik was heel enthousiast over het kamp. Mij werd gezegd dat iedereen die in de winter op woensdag vrijwilligerswerk voor Bosvolk doet, voorrang heeft om mee te mogen met het kamp. Omdat ik het zó leuk vond en het jaar daarna graag weer mee ging, heb ik mijn plekje veilig gesteld door de woensdagavonden het winterwerk te doen. Vervolgens ging ik mee om te organiseren. Daar ligt mijn kwaliteit. Nu ben ik voorzitter van Bosvolk, de allerleukste vereniging van Edam.
Vanuit Bosvolk werk ik ook mee aan de organisatie van het Singelfestival. Daardoor ben ik bij het Klaphekfestival en Kaaspop terecht gekomen, daar doen we met Bosvolk de kinderactiviteiten. Als kind ben ik één of twee keer mee geweest met Bosvolk.
Waarom doe je vrijwilligerswerk? Wat brengt het je?
Ik kan gewoon niet zo goed stilzitten en ik vind het leuk om dingen te organiseren en om iets te doen voor de maatschappij. Het brengt mij een heel groot sociaal netwerk. Mijn vriendengroep bestaat uit bijna allemaal mede Bosvolkers. Veel mensen zijn ook dankbaar dat we het Bosvolkkamp organiseren. En ook dat we kinderactiviteiten organiseren bij Kaaspop en het Singelfestival. Ik had het voorbeeld van mijn ouders die veel vrijwilligerswerk deden en nog steeds doen: mijn vader bij de L.O.V.E., bij ’n Loopie en bij de bibliotheek en mijn moeder bij JPE, een club voor kinderen na de eerste communie/vormsel en ze zat bij De Toverbal, de kindermusicalclub. Daar zat ik toen samen met mijn tweelingzus bij, mijn moeder deed daar de kleding.
Waarom vind je het belangrijk dat er vrijwilligerswerk gedaan wordt?
Zoals ik net al aangaf, ik vind het goed om iets te doen voor de maatschappij. Ik ben zelf ook lid geweest van de Toverbal en ik vind het belangrijk dat dit soort activiteiten blijven bestaan voor de huidige jeugd. Vrijwilligerswerk is niet meer zo vanzelfsprekend. Wij staan echt te springen om vrijwilligers voor de woensdagavond. Als die er niet meer zijn, dan bloedt het dood. Dan kunnen we die avonden niet meer organiseren.
Je wordt voor deze rubriek genomineerd door Anneke Hoens-Molenaar met de volgende vraag: Ik nomineer Lotte Koning, zij doet vrijwilligerswerk bij Bosvolk. De vraag van Anneke is: Bosvolk zit al zolang bij Woudenberg. Hebben jullie wel eens gedacht over een andere omgeving?
Zolang ik mee ga, gaan we naar Woudenberg. Het is een boerencamping, een meertje met een eilandje en een bos. Het nadeel is dat er nu een hek om het meertje zit en dat we entreegeld moeten betalen per kind en begeleider voor elke keer dat we daarheen willen. We hebben onderzocht of we ergens anders naar toe kunnen. Het blijft echter de meest geschikte plek. We hebben in Woudenberg de beschikking over twee gebouwen: een boerderij en klompenhok, een binnen-keuken, sanitair en bij het meer kunnen we leuke activiteiten doen en zwemmen. Er is wel eens geopperd dat we Bosvolk dichterbij kunnen doen. Dat willen wij niet. Woudenberg ligt op een uurtje rijden, net ver genoeg om ‘weg’ te zijn, maar ook zo weer thuis als het nodig is.
Wie nomineer je voor deze rubriek en welke vraag wil je hem of haar stellen?
Ik nomineer Gertjan Mul van het Singelfestival dat dit jaar 40 jaar bestaat. Hij doet alles wat met het terrein te maken heeft, onder andere de opbouw van de tent en de plattegrond. Het Singelfestival is bezig is met duurzaamheid. Ik ben benieuwd wat hij daarin kan betekenen en hoe hij daar tegenover staat.
Er zullen heel veel kinderen op kamp zijn geweest met Bosvolk. Er gaan tussen de 90 en 100 kinderen en 30 begeleiders mee. Bij deze kinderen en begeleiders zal het bekend zijn dat elke begeleider een bijnaam krijgt als zij voor de eerste keer meegaan. De bijnaam van Lotte is Ezeltje Strekje. Dat is een zin uit een sprookje en het gaat over een ezel en goud. Lotte vertelde mij hoe ze aan die naam kwam, dat vermeld ik hier lekker niet. Ik houd het er gewoon op dat Lotte een vrijwilliger is die goud waard is.
Jetty Voermans
Jetty Voermans Wie ben je? Ik ben geboren in 1941 in een heel klein dorp in Brabant en opgegroeid in een groot gezin met twee gehandicapte kinderen. Misschien is het wel met de paplepel ingegoten dat ik later in de zorgwereld terecht kwam. Maar eerst ging ik Nederlands studeren in Amsterdam. Omdat ik vroeg trouwde en drie kinderen kreeg, kwam daar niet zoveel meer van terecht. Ik ben dus wat mijn carrière betreft een echte herkanser. De huisarts waar ik stage liep, leerde mij “achter elke patiënt zit een persoon”. Dat heb ik meegenomen. Ook naar de opleiding Maatschappelijk Werk waar ik later mee begon en naar mijn werk in de ouderenzorg. In de ouderenzorg in die tijd kwam maatschappelijk werk niet aan bod omdat ouderen niet werden gezien als veranderbaar. Ik heb moeten knokken om mijn stage als maatschappelijk werk bij ouderen te mogen lopen. In die wijk (een Vogelaar-wijk avant la lettre) was de helft van de mensen hoog bejaard en de andere helft allochtoon. Daar begon mijn interesse in de politiek en de ontwikkeling van het ouderenbeleid in Nederland. Ik heb het geluk gehad dat ik vanuit die interesses altijd mijn werkzaamheden heb kunnen inrichten en mijn studie sociologie kon afronden. Waar doe je vrijwilligerswerk en waarom? Ik heb eigenlijk altijd vrijwilligerswerk gedaan naast mijn werk. Bijvoorbeeld als bestuurslid van diverse welzijnsorganisaties en als lid van een politieke partij. Tot mijn 70e was ik nog werkzaam als wethouder en daarna was het eigenlijk vanzelfsprekend om door te gaan met activiteiten die na aan mijn hart lagen. Tot op de dag van vandaag ben ik actief voor Het Schooltje van Dik Trom. Daarnaast ben ik nu ook betrokken bij het verder ontwikkelen van het cultureel erfgoed in Etersheim. Hoe ben je daar terecht gekomen? De vraag naar bestuursfuncties kwamen meestal via het netwerk. Het Schooltje van Dik Trom was een project waar ik van meet af aan bij betrokken was als wethouder. In 2007 kwam de toenmalige eigenaar een sloopvergunning aanvragen voor het oude schooltje. Ik woonde om de hoek op een 17e -eeuwse boerderij. Het zou echt eeuwig zonde zijn als het pand met culturele waarde zou worden afgebroken. Met de historische vereniging en het comité ‘Redt het Schooltje van Dik Trom’ heb ik me als nieuwbakken wethouder cultuur ingezet om het Schooltje te redden van de sloophamermuseum. Wat brengt het je? Het brengt me vooral voldoening dat dit stukje erfgoed gered is. Ik ben trots dat we daar met alle vrijwilligers een succesvol museum van hebben gemaakt. Gemiddeld komen er 3000 bezoekers per jaar. Daar zijn wij erg tevreden mee. Waarom vind je het belangrijk dat er vrijwilligerswerk gedaan wordt? Vrijwilligerswerk is het smeermiddel van onze gemeenschap geworden. De zorg, cultuur en sport kunnen niet meer zonder! Je wordt voor deze rubriek genomineerd door Marcel van Meel en Cor Doevendans met de volgende vraag: Jetty Voermans is betrokken bij Het Schooltje van Dik Trom. Zij is verhuisd van Etersheim naar Amsterdam. De vraag is: heb je al spijt van je verhuizing naar Amsterdam? Nee helemaal niet! Ik heb het beste van twee werelden. Ik woon nu in een woning die geschikter is voor mijn afnemende mobiliteit en dicht bij mijn (klein)kinderen. Ondanks dat ik in Amsterdam woon, ben ik nog steeds actief bij het Schooltje van Dik Trom. Daarnaast bundelen we de krachten in een nieuw uitdagend project om het cultureel erfgoed in Etersheim verder te ontwikkelen. Er komt een aanlegsteiger in het IJsselmeer op ongeveer 500 meter van De Breek en een mini-museum voor archeologie. Je moet jezelf blijven vernieuwen. In het Schooltje van Dik Trom hebben we ook wisselende tentoonstellingen om publiek te blijven trekken. Wie nomineer je voor deze rubriek en welke vraag wil je hem of haar stellen? Petra Lange is vrijwilligster bij Het Schooltje van Dik Trom. Ik wil haar vragen: “Hoe bevalt je terugkeer naar Edam?” Deel deze verhalen en inspireer anderen om ook te helpen! Facebook Twitter LinkedIn Whatsapp Forward
Lees het verhaal